ข้าขอวางใจ
พี่เลี้ยงคนหนึ่งของผมเคยให้คำแนะนำเรื่องการรับใช้พระเจ้าเอาไว้ว่า “เราจะต้องเรียนรู้ที่จะปรนนิบัติรับใช้พระเจ้าภายใต้ภาวะแห่งการพักสงบ” ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เราจะทำอย่างนั้น ที่เราจะยอมถ่อมตัวของเราลง หยุดทำสิ่งต่างๆตามกำลังความคิดของเรา และยอมให้พระเจ้าเป็นพระเจ้าอย่างแท้จริง พระองค์ตรัสไว้ว่า “จงนิ่งเสีย และรู้เถิดว่าเราคือพระเจ้า” (สดุดี 46:10)
สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นผ่านทางการนมัสการคือการที่เราได้มีโอกาสเข้ามาใกล้ ชิดพระเจ้า และพักสงบอยู่ต่อหน้าพระองค์ ผมหวังว่าทุกท่านจะได้มีโอกาสหยุดพักและยอมให้พระองค์ได้ทำกิจของพระองค์และ เสริมเรี่ยวแรงเราใหม่ เพื่อเราจะบินขึ้นไปให้สูงขึ้นกว่าเดิมในการดำเนินชีวิตของเราครับ
